Knopka

Γεια σου, με λένε Κνόπκα! Πώς ακριβώς βρέθηκα σε εκείνο το μέρος, ούτε κι εγώ θυμάμαι πια. Ξαφνικά καθόμουν ολομόναχη μπροστά στην πόρτα μιας αυλής. Όλα γύρω μου ήταν άγνωστα και φοβόμουν πολύ. Κάποια στιγμή άκουσα φωνές ανθρώπων. Ακούγονταν τόσο φιλικές, που τόλμησα να βγω και τους ρώτησα: «Μήπως είδατε τη μαμά μου;» Μεμιάς όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Οι άνθρωποι με σήκωσαν, με έβαλαν σε ένα είδος κουτιού με πορτάκι και με πήγαν μέσα στο σπίτι. Στην αρχή ένιωθα αρκετά ανήσυχη, αλλά σύντομα κατάλαβα ότι ήθελαν μόνο το καλό μου. Απέκτησα τη δική μου άμμο, νοστιμότατο φαγητό και μια ζεστή, απαλή κουβέρτα. Αργότερα μου γνώρισαν τις άλλες γάτες που μένουν εκεί, και φαίνεται πως ήλπιζαν να γίνουμε φίλες. Αυτό δεν ήταν καθόλου πρόβλημα για μένα: λατρεύω να παίζω με γατάκια της ηλικίας μου, και τις μεγαλύτερες γάτες τις βρίσκω υπέροχες. Πάντα κάποιος έχει όρεξη για παιχνίδι ή για ένα τρελό κυνηγητό. Πιο πολύ απ' όλα όμως αγαπώ τους ανθρώπους μου. Κοιμάμαι κολλητά δίπλα τους, τους ακολουθώ κατά πόδας και πού και πού τους χαρίζω ένα φιλάκι με τη μυτούλα μου. Είμαι σίγουρη ότι τότε το ένστικτό μου με οδήγησε σωστά, όταν εμπιστεύτηκα τους καλούς ανθρώπους με τις φιλικές φωνές. Ζω στην Κύπρο σε ένα σπίτι φιλοξενίας. Το νέο μου σπίτι θα πρέπει να μου προσφέρει ζωή μέσα στο διαμέρισμα ή με καλά ασφαλισμένο εξωτερικό χώρο, γιατί η ανασφάλιστη ελεύθερη έξοδος αποκλείεται για μένα. Μόνη μου δεν θέλω με τίποτα να είμαι: τα πάω υπέροχα με άλλες γάτες, γι' αυτό θα ήθελα τουλάχιστον έναν παιχνιδιάρη γατίσιο φίλο στο πλευρό μου. Αν θέλεις να με γνωρίσεις, μη διστάσεις να επικοινωνήσεις μαζί μας!